We hebben een bus geregeld die ons om 08.30 naar Persepolis zal brengen. Deze 2.500 jaar oude stad was eens het middelpunt van een groot Koningshuis met Darius aan het hoofd. Beroemde krijgsheren zoals Xerxes hadden er hun domicilie en het was een andere machtige keizer Alexander de Grote die de stad plunderde en vernielde. Ruim 2100 jaar later deden de binnenvallende Arabieren het nog eens dunnetjes over en zorgden ook voor het verminken van de nog resterende afbeeldingen van mensen en dieren. In de Islam is het kopiëren (afbeelden) van mensen als stanbeeld verboden dus werden de gezichten vernield. Wat er rest is slechts een schim van wat het ooit is geweest maar historisch gezien is een belangrijke plek. Op naar Persepolis.

Hassan is ook nu weer onze gids en hij vertelt wat hij weet. Meer dan voldoende voor de groep die zich ook bezighoudt met het fotograferen van de andere bezoekers en dan vooral de vrouwen. De gedachte dat elke vrouw in Iran zich als een pinguin verkleedt is volkomen achterhaald en je ziet dan ook een rijke variatie aan kleuren in hoofddoeken en kleding. Het is relatief rustig en de temperatuur valt mee.

Als we in Shiraz gaan eten worden we aangesproken door een Iranees met een zwaar Schots accent. Hij stelt zich voor als Chico (niet zijn echte naam). Hij vraagt waar we heen reizen en vertelt ons dan dat hij aan die weg woont. En dus worden we uitgenodigd. Morgen weten we meer.

Foto volgt