Tijdens de boottocht voelde ik het al, een migraine aanval. Eigenlijk heb ik er tijdens onze reizen nooit last van, maar ineens was het zo ver. Omdat het kan, besluit ik om een dag in Alisadr te blijven.
Hassan is als onze gids (verplicht gesteld sinds kort in Iran) een zegen en niet alleen voor mij.

Wat ondanks de verplichting een gids te hebben, rijden mijn reisgenoten in twee groepjes. Hassan heeft zo zijn eigen route. We zijn echt vrij om te doen en laten wat we willen en zodoende is Hassan geen last maar een lust die ervoor zorgt dat allerlei kleine zaken, die zeker niet onbelangrijk zijn, zoals geld wisselen of menukaarten lezen, medicijnen kopen, afdingen op prijzen. Ook in Esfahan komen ze in een gespreid bedje terecht en we maken dankbaar gebruik van de lokale kennis van Hassan.

Natuurlijk staan er bezoeken aan het prachtige Iman plein op het programma evenals de Si-o-Seh of 32 bogen brug. Er wordt geluncht in een voormalige karavanserai. Alles mooi en aardig maar een echt biertje wordt nodig gemist in de groep. Bij gebrek aan beter smaakt een 0-procent biertje van Hollands trots Bavaria met citroensmaak ineens lekker
.
Foto volgt