Er wordt besloten om met een veerboot een rivier over en dan via de Kebad Dam te rijden, zoals ik in 2010 had gedaan. Ik moet diep in mijn geheugen graven want hoe laat ging die nu? "Ik dacht om 11.30, maar natuurlijk weet ik het niet zeker.

Aangekomen bij het veer horen we dat de boot om, jawel, om 11.30 gaat. Het is een nieuwe veerboot en ook de bemanning lijkt nieuw. Moest ik in 2010 de bemanning nog wakker maken, dronken we thee, luisterden we naar de Nederlandse band Normaal en mochten we zelf nog even het roer in handen nemen, nu was het een geoliede machine die een keurig schema aanhield. De overtocht was mooi, de boot nieuw maar de eerste tocht zal ik nooit meer vergeten.

Daarna volgde een prachtige rit door een wonderschoon gebied met mooie bochten. Als we stoppen voor een lunch worden we door een Turkse man aangsproken. Hij blijkt in Capelle a/d IJssel te wonen (daar heb ik ook 20 jaar gewoond) en op vakantie te zijn. De plaats is een centrum van Alevieten, een stroming binnen de Islam die zeer liberaal is en dus ook vaak problemen heeft.

"Nee," zegt hij "geen Ramadan hier en zeker geen vrouwen met hoofddoeken." Het is opmerkelijk want we zien dus voor het eerst ook mensen gewoon eten tussen de middag en wij doen dat zelf natuurlijk ook. Het is de laatste dag van de Ramadan en dan volgen er 3 dagen van feest. In Erzerum is dat merkbaar want de straten staan vol met gedekte tafels en het is een leven van belang. Het feest gaat de hele nacht door dus de nachtrust schiet er een beetje bij in deze keer.