[ Home ]  
 
 
 
DE MOTOR
KARAVAAN

 
 
 
Dagboek

NEPAL OVERLAND 2010

19 Maart - Door: Rob de Jong
"I love you too!"

   

We kennen allemaal wel de gebruikelijke gebaren die we naar elkaar maken. Bijvoorbeeld voor iets wat goed is steken we een duim op. Vinden we iets heel slecht of zijn we boos dan steken we een andere vinger op. En zo hebben wij nog veel andere gebaren, soms met de handen maar soms ook met het lichaam of zoals de Grieken die op een ja-manier met hun hoofd knikken  maar nee bedoelen of zoals de Japanners die met hun wijsvinger naar hun voorhoofd wijzen en dan niet zeggen dat je gek bent maar “bedoel je mij” bedoelen.


Foto Jan Kroeze

Toen we met een veerboot in Turkije samen met de kapitein, die ons ook nog even de boot liet varen, naar Oerendhard van Normaal luisterden - Jan heeft dat op zijn telefoon staan - maakte hij een gebaar met zijn duim tegen de wijs- en middenvinger. Hij vond het best klinken. Hetzelfde gebaar in Italie kan een fikse ruzie tot gevolg hebben.

Als we moe van de harde wind in de Iraanse stad Malayer een mooi park zien stoppen we om koffie te drinken. We hebben alles bij ons dus kunnen zelf besluiten waar we onze koffie kunnen drinken. Na een minuut of 3 zijn we ontdekt door de lokale jeugd die allemaal willen weten waar we vandaan komen en wat we van Iran vinden. De meeste spreken wat Engels maar een misverstand is snel gemaakt.

Ze bieden ons aan om ons te begeleiden tijdens de rit door de stad. Gewapende met hun 125cc motoren dwarrelen ze als wespen om ons heen. Ik ben jaloers op hun wendbaarheid en denk snel terug aan de periode dat ik op een 125 cc Yamaha wegracer aan wedstrijden meedeed. Maar ook op de weg heb ik 125 cc gereden met zeer veel plezier.

Eigenlijk zou ik het liefst met een 125 op pad zijn en niet met deze 225 kilo staal. Want het is heerlijk om met zo iets lichts en wendbaars te rijden. Zo mijmerend kijk ik naar de twee jonge mannen die al een tijd naast me rijden. De duopassagier heeft een baardje dat nog niet weet dat het een baard moet worden en vanachter zijn bril lacht hij naar mij en mijn motor. Misschien denkt hij wel precies het tegenovergestelde als ik.

Ik maak het "duim omhoog gebaar" en wijs naar hun 125. “I love you too” brult hij stralend. Misschien moet ik maar eens goed kijken wat duim omhoog in het Iraans precies betekent.



19 Maart - Door: Jan Kroeze
Mooier dan de Alpen


Vandaag vroeg uit Esfahan vertrokken om de vreselijke file te ontlopen. Hebben een gele route gevolgd binnendoor. Bleek achteraf een bergachtige streek te zijn met 4 bergpassen 3x 2600 en 1x 2700 meter. Na de laatste pas werd ineens alles groen en er bestaan ook nog bomen in Iran. Ook kom je veel boomgaarden tegen. De bevolking wil iedere keer graag weten hoe mooi we Iran wel niet vinden. Nou deze tocht was mooier dan je in de Alpen kunt verwachten en desondanks slechts een enkele S bocht. Zelfs op 2700 graden is het nog 18 graden met een harde koude wind verder het dal in wordt het steeds 27 graden.

Gisteravond uitleg over Iran gehad door een Nederlandse die hier haar promotieonderzoek doet in de sociale wetenschappen. Ze was getrouwd met een Iranier. Ze vertelde over de geheime dienst hier dat veel jonge mannen dit werk vaak vrijwillig doen om later na hun studie meer toegang te hebben tot een goede baan.

Aangekomen in Shiraz waar het niet zo druk was en er zelfs veel bloemenstalletjes langs de weg stonden. Te zien aan de palmbomen weet je dan dat je niet ver van de Indische Oceaan af bent. Morgen naar Persepolis, gezamenlijk in een busje.


Jan van derWerff

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
Ontwerp:

(c) Copyright 2004 - 2009 by Studio R&D
Alle auteurs- en beeldrechten zijn voorbehouden en
mogen niet zonder schriftelijke toestemming voor welk doeleinde dan ook gebruikt worden
Zie ook de
disclaimer