[ Home ]  
 
 
 
DE MOTOR
KARAVAAN

 
 
 
Dagboek

NEPAL OVERLAND 2010

12 Maart - Door: Christ van Liempd
Onverhard

   

Vandaag de zwaarste dag tot nu toe.
Weliswaar maar 340 kilometer, maar dwars door een grimmige land vol Koerden en ook nog eens door het gebied van de recente aardbevingen.
Er zijn in dit gebied erg veel militairen op de been. Overal tanks, pantservoertuigen en zwaarbewapende militairen. We voelden ons niet echt op ons gemak.


Zwaar was het omdat we over twee hoge passen zijn gereden met zeer slechte wegen vol diepe gaten. Het was slalommen. Over grote stukken was er geen sprake meer van een weg. Grove grind, zand, modder en smeltwater. Links en rechts meters hoge sneeuw.
Van Ludo Peeters heb ik de juiste rijtechniek geleerd. Gaan staan, in mijn geval omdat ik lang ben, half zittend op mijn bagage achter me, knieën tegen de motor gedrukt, handen lichtjes op het stuur, motor in de tweede versnelling en continu het gas erop. De motor z’n gang laten gaan. Het voorwiel wil altijd rechtuit en de motor gaat naar het punt waarnaar je kijkt. En bijsturen doe je met je knieën.

En warempel het is gelukt. Ik heb ontzettende pijn in de bovenbenen en de polsen maar ik ben er doorheen gekomen. Wel met een vet hart maar een geweldige les voor wat nog komen gaat. Morgen gaan we naar de Iranese grens waarna een rustdag volgt. Bedoeling is die dag een bezoek te brengen aan de Ararat, de hoogste berg van Turkije. Volgens overlevering is daar de ark van Noach gestrand.



12 Maart - Door: Marie Louise van Damme
Modderhappen

's Morgens vertrokken we om 8.15 uur op weg van Malatya naar Erzurum met een temperatuur van 21°. De afstand was ongeveer 420 km. Het eerste deel zouden we snel kunnen afleggen en het tweede deel zou wel 4 uur kunnen duren. Wij reden samen met Leen en Theo. Het landschap was bergachtig en af en toe een klein bergdorpje. De dorpjes zagen er troosteloos uit. We zagen al meer militairen en politie onderweg. De mensen waren ook minder vriendelijk.

Wij wilden ergens wat drinken maar zagen pas een mogelijkheid in Bingöl. Het is een redelijk grote stad. Twee dagen ervoor was daar een aardbeving met een kracht van 4.3. Er waren 53 doden te betreuren. Wij zagen in de voorgaande dorpjes wel regelmatig tenten staan die mogelijk uit voorzorg daar neergezet waren. In het stadje Bingöl zagen wij echter niets. Misschien was het een deel van de stad waar krotten staan.

Vrijdag´s is het grote gebedsdag en dan gaan alle mannen na de gebedsdienst massaal de restaurantjes in voor een snelle hap. Wij waren toevallig op dat tijdstip terplaatse en konden dit gebeuren aanschouwen.

Er was wederom veel belangstelling voor ons en de motoren. Theo zette een jongetje op onze motor voor de foto. Vervolgens ging hij op een krukje bij onze motoren zitten om erop te passen. We zagen in dit stadje al meer vrouwen met hoofddoekjes lopen. Na een gezellige lunch verlieten we na een uur het stadje.


Het landschap werd  steeds meer sneeuwlandschap en de temperatuur daalde naar 11°. De wegen werden   steeds slechter met regelmatig een iets beter stuk. Maar ook de betere delen werden zeldzaam zodat het steeds vermoeiender sturen werd. Ook de temperatuur daalde tot zelfs 4°. Zo reden we al 3 uur lang en we werden allemaal moe. Op een moment ging de weg over in modder waardoor we moeilijk het spoor konden houden en tot stilstand kwamen.

Leen kon de motor niet meer houden en viel om. Gelukkig alleen vies en ook niets met de motor aan de hand. Ik zag mij ook in de modder terecht komen en dat wilde ik echt voorkomen. Ik ben in de modder afgestapt zodat René de motor er goed uit kon rijden en dat lukte gelukkig ook. Theo met zijn lange benen kon de motor van Leen (samen met Jos en Sjef die al een poosje achter ons reden) er uit rijden. Leen met pak en al de sneeuw in om er wat modder af te wrijven en wij vervolgden onze weg weer die toen redelijk was. Gelukkig arriveerde wij drie kwartier later in het hotel na een lange vermoeiende dag.   

 

Georgette, Vincent, Michelle, Michiel, Sabine en familie het wordt steeds spannerder. Verder alles oke met ons. Liefs en ook een kus voor Olivia en Isabella.


Lees meer op de site van Christ

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Ludo

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
Ontwerp:

(c) Copyright 2004 - 2009 by Studio R&D
Alle auteurs- en beeldrechten zijn voorbehouden en
mogen niet zonder schriftelijke toestemming voor welk doeleinde dan ook gebruikt worden
Zie ook de
disclaimer