[ Home ]  
 
 
 
DE MOTOR
KARAVAAN

 
 
 
Dagboek

NEPAL OVERLAND 2010

11 Maart - Door: Leen en Theo
Malatya

   

Een toetsenbord in het Turks is wel een uitdaging. Nu ik er achtergekomen ben dat een kleine i een aparte toets is lukt het wel.
 
Tijdens de rustdag van gisteren hebben we de beenspieren wat losgemaakt met een wandeling door het wonderlijke landschap van Cappadocia en een vleugje cultuur opgesnoven in de rotskerkjes met eeuwenoude fresco's. Maar nu staan we terug vertrekkensklaar voor een route van een dikke 400 km naar Malatya. We willen zoveel mogelijk binnendoor gaan rijden.

Op de kaart lijkt het eenvoudig: in Ürgüp het gele weggetje naar Dörtyol. Een tijdje later zitten we ongewild toch op de D300. Jef en co komen er ook aangereden. Zelfde probleem. Hoe behulpzaam de Turken ook zijn het lukte niet om de goede weg te vinden. Dan maar een stuk de grote weg op. Wat later draaien we toch de binnendoor weg terug op. We rijden door een onwaarschijnlijk mooi landschap. De lentezon en aangename temperatuur dragen hier ook wel aan bij. Links van ons de besneeuwde top van de Erciyes Dagi (3916m) en rondomrond een heuvelend landschap met riviertjes en valleien waar de lentezon het eerste groen naar boven doet komen.

In Develi stoppen we even om thee te drinken. Dat even wordt al gauw een uurtje want in het theehuis komen de mannen nieuwsgierig vragen waar we vandaan komen en René raakt aan de praat met een man die in Duitsland gewerkt heeft. Anderen gaan onverstoorbaar door met het spelen van spelletjes of het lezen van de krant. Een echte mannenaangelegenheid.

De route wordt er alleen maar mooier op. Het lijkt bijna of we alleen op de wereld zijn. Geen verkeer, af en toe een dorpje waar het dagelijkse leven zijn gang gaat. Spelende kinderen (in schooluniform!), rondhangende mannen en werkende vrouwen. Het valt op dat de vrouwen hier allemaal gesluierd zijn; niet met een donkere maar met een vrolijk gekleurde sjaal. We komen meer en meer in de bergen en rijden 2 passen over (eentje tot 1900m dacht ik). Het wegdek is na de winter wat gehavend maar de omgeving met de besneeuwde toppen is schitterend.

In de afdaling zien we een paar motoren geparkeerd. Jef, Carine, Ludo, Christ en Jan zitten in het zonnetje te lunchen. In de lokale 'Market' vinden we brood en kaas, de man van het terrasje voorziet ons van thee en hete pepers uit een bokaal. Alle mannen verzamelen op het plein (voor de foto van Christ), een paar vrouwen zitten op een balkon in de zon. Marie-Louise gaat ze fotograferen en komt terug met een sjaal. Heeft ze gekregen. Blijkt dat de vrouwen aan het haken waren om de rand van de sjaal te versieren. We zouden er uren kunnen blijven zitten maar we moeten verder want we hebben nog wat kilometers te gaan.

Even verderop komt Jan K. ons tegemoet gereden. Of we Christ niet gezien hebben want die waren ze bij een tankstop kwijtgespeeld. We vervolgen onze mooie route en even later zien we bij het tanken 4 motoren passeren.Christ is terecht. Het is al wat later in de namiddag en we moeten nog een kleine 200km dus het wordt nog doorrijden om voor het donker in het hotel te zijn. We blijven tussen de bergtoppen rijden en (onze bekeuring van eergisteren in gedachten) houden wel de bordjes voor de snelheid in de gaten. Ook hier kennen ze speedguns en de boetes zijn niet mis. Er is wel korting als je cash betaalt!

Het wordt stilaan donker, de weg ligt er niet zo goed bij en we moeten nog een eind. Gelukkig wordt de weg wat breder en doet mijn gps goed zijn werk (die van Theo heeft de stroomkabel kapot dus die zullen we morgen proberen te vinden in Malatya) want kaartlezen in het pikdonker is moeilijk!

Met Theo en René achter mij aan rijden we in het donker Malatya binnen. Drukte, opgebroken weg (dus putten en gaten) en op het aangegeven waypoint geen hotel te vinden. Theo spreekt 2 mannen aan. Het blijken politieagenten te zijn. Als we 10 minuten wachten brengen ze ons wel naar het hotel want dat ligt 10 kilometer terug! Zodoende arriveren we onder politiebegeleiding (inclusief zwaailichten en serene op de drukke punten) bij het hotel.Het is iets na 7u. Het was een vermoeiende maar heel mooie dag. Het pintje bier zal smaken!

 

 
 
 
Ontwerp:

(c) Copyright 2004 - 2009 by Studio R&D
Alle auteurs- en beeldrechten zijn voorbehouden en
mogen niet zonder schriftelijke toestemming voor welk doeleinde dan ook gebruikt worden
Zie ook de
disclaimer