[ Home ]  
 
 
 
DE MOTOR
KARAVAAN

 
 
 
Dagboek

NEPAL OVERLAND 2010

20 April - Door: Christ van Liempd
Nooit meer motorrijden

   
Iedereen hier zit in zak en as. In werkelijkheid is dat niet helemaal zo maar het klinkt zo lekker actueel.
Feit is wel dat een aantal rijders niet onmiddellijk terug kunnen naar Nederland. Hun terugreis via Qatar is een week uitgesteld omdat er een aswolk boven Europa rondwaart en dan wordt er niet gevlogen; zo heeft iemand beslist.

Hoe kwetsbaar de wereld toch is. Een vulkaan in IJsland braakt as en aan de andere kant van de wereld hoesten duizenden mensen en staan ze opeens te kankeren in een hotellobby. Gisteren heette het nog gewoon vakantie maar hoe ze het vandaag moeten noemen weten ze niet.
Er is bij ons westerlingen sprake van een zekere radeloosheid vanaf het moment dat zaken een onverwachte wending nemen. We worden narrig en nukkig, we gedragen ons lullig en zelfs lomp. En; we gaan klagen en kankeren.

Tijdens de lange rit naar Kathmandu is er binnen in mij iets veranderd. Zeer geleidelijk ben ik in een wereld terecht gekomen die volkomen anders is als de omgeving waar ik vandaan kom. En ik voel me daardoor nu hier in Nepal net zo op mijn gemak als voorheen in India, Pakistan of Iran. Waren er onderweg nog momenten waarop ik me hevig over gebeurtenissen of situaties kon opwinden; het zijn er steeds minder geworden in de afgelopen weken.

Op eerdere motortochten was er al sprake van een soortgelijk proces. Alleen waren die tochten toen te kort voor een afronding. Deze tocht heeft mij definitief veranderd. Ik ben van motorrijder reiziger geworden.
En dat blijf ik. Nooit meer motorrijden dus.
Daarmee ben ik hopelijk tevens genezen van een ander automatisme. Vrijtijds filosoof en onze roerganger op deze motorreis Rob de Jong omschrijft dit fenomeen met het Engelse spreekwoord: You don’t get a second chance for a first impression.
Je vertrekt vanaf Schiphol voor een safari in Kenia. Bij een tussenlanding maak je kennis met de smerige hoofdstad Nairobi. Dit laatste beeld bepaald ondanks prachtige tochten door safariparken het verdere beeld van Kenia.

Natuurlijk had ook ik daar bij tijd en wijlen last van. Ik heb ik dat nu definitief van me afgeworpen. Reizen betekent niet vanuit een vliegtuig naar de Everest kijken, de Taj Mahal bezoeken in Agra, het Topkapi-museum van Istanbul doorkruisen of de citadel van Boedapest beklimmen. Dat is motorrijden.
Reizen is het landschap zien en oog hebben voor veranderingen, herkennen welke invloed het landschap op mensen heeft en omgekeerd de invloed zien van de mens op datzelfde landschap. Reizen is horen wat mensen vertellen door te luisteren en daardoor te voelen hoe men leeft. En, als je geluk hebt te merken dat ze vaak net zo gelukkig zijn als wij. Hoewel het leven hier en onderweg vaak vele malen zwaarder is dan bij ons in Nederland tref ik hier veel minder radeloosheid aan. Het klinkt misschien cynisch maar men is er beter tegen opgewassen, er beter tegen gewapend.

Soms komen werelden onverwacht samen. Al weer jaren geleden monteerde ik voor Netwerk een verhaal rond Olympisch kampioen short-track Monique Velzeboer. Bij een val tijdens de training brak zij haar rug en belandde in een rolstoel. Inmiddels een uitstekend fotograaf ontmoette zij hier in Nepal privé lotgenoten in een ziekenhuis. Onbedoelde registreerde een openstaande microfoon de zin: “Ik ben nu net zo gelukkig als toen.” Even was er geen afstand van 12000 kilometer. Verderop in het verhaal wilde zij achter op een motor meerijden. Haar voeten werden met de veters van haar schoenen aan de voetsteunen van de motor vastgebonden om haar houvast te geven. Voor haar waren die paar honderd meter gewoon een reis.


foto Jan Kroeze

 
 
 
Ontwerp:

(c) Copyright 2004 - 2009 by Studio R&D
Alle auteurs- en beeldrechten zijn voorbehouden en
mogen niet zonder schriftelijke toestemming voor welk doeleinde dan ook gebruikt worden
Zie ook de
disclaimer