[ Home ]  
 
 
 
DE MOTOR
KARAVAAN

 
 
 
Dagboek

NEPAL OVERLAND 2010

14 April - Door: Christ van Liempd
Ben in Kathmandu aangekomen

   
En… nooit meer motorrijden.

Er is hier een barrière opgeworpen met namen als Anapurna, Shisha Pagma, Cho Oyu, Sagaramăthă, Lhotse en Kanchenjunga. Overal waar je deze namen ziet worden ze ondertiteld; 8013, 8201, 8848 of 8516.
De Sagaramnăthă kennen wij overigens als Mount Everest, 8848 meter hoog.

Hier kom je alleen verder met gidsen, touwen, klimijzers. Niet per motor. Er naar kijken maakt al zoveel indruk dat alleen de dappersten en idioten een stap voorwaarts doen. Ik hoor niet bij de eerste categorie en een beetje bij de tweede. Je moet een beetje idioot zijn om over een afstand van bijna 14000 kilometer hier op een motorfiets naar toe te rijden om te constateren dat je onmogelijk verder kunt.

Nu en de komende weken kijk ik vol bewondering en ontzag van beneden naar boven en morgen eenmaal vanuit een vliegtuig van boven naar beneden. Ik weet mijn plaats.



De rit over 200 kilometer van Pokhara naar Kathmandu is prachtig. Misschien zelfs de mooiste van de tocht maar zeker niet de gemakkelijkste. De route wordt bepaald door de hoge toppen van de Himalaya en het is net of daar waar de wereld even eindigt mens en natuur nog een keer hun uiterste best doen.
Hier bepaalt de boer nog hoe het landschap er uitziet. En in het honderden kilometers lange dal ervaar je dat daar geen bureau ruimtelijke ordening tegen op kan.

Opvallend zijn de kleine dijkjes die honderdduizenden rijstveldjes omzomen. Sommigen niet groter dan een parkeervak. Samen vormen ze tussen de bergruggen een enorm mozaïek in allerlei tinten groen. Rijst staat met de voet in het water en de kop in de zon. Van beiden is er volop.
We rijden over een smalle, zeer bochtige tweebaansweg die soms erg goed en soms erg slecht is. Langs de weg een enorme brede rivier vol bruin, snelstromend water. Overal zijn er voor voetgangers slanke hangbruggen naar de andere kant. Het verkeer is minder hectisch dan in India omdat veel Nepalezen zich geen auto kunnen permitteren. Het zijn echte fietsers.

Eerder die ochtend zijn we in Pokhara heel vroeg opgestaan om de Anapurna, 8091 meter, te bewonderen. Alleen in de vroege ochtend heb je soms een kans en we hebben geluk. Door warmte en smog hier is de berg overdag niet te zien. Het is buitengewoon warm voor de tijd van het jaar en men verlangt in Nepal naar de moeson die de steden en het land weer schoon spoelen. Alle stof en smog uit de lucht en het opgehoopte vuil uit straten en rivieren.



Kathmandu binnenrijden is onvergetelijk. Wat een chaos. Inmiddels hebben we allemaal een enigszins woeste rijstijl ontwikkeld die veel beter aansluit op wat men hier normaal verkeersgedrag noemt. En meteen de volgende dag een vol programma.
In de middag hebben we de motoren in gestripte vorm afgeleverd op het vliegveld voor transport terug naar Nederland. Scherm eraf, voorwiel eruit en stuur los. Dat alles om ze zo compact mogelijk op het ijzeren frame te krijgen.

In de vroege morgen van die zijn we op hetzelfde vliegveld voor een vlucht over de Himalaya. Op een hoogte van ongeveer 5 kilometer kijken we naar de enorme rotspartijen. Ook nu is het helder als we boven de bewolking uitklimmen. Alle toppen zijn goed te zien. Boven alles uit in de vorm van een piramide de Sagaramăthă. Zo van boven af bezien zijn de bergen te doen in een korte wandeling. In werkelijkheid zijn de paden naar boven en beneden bezaaid met uitrustingen, lege zuurstofflessen en vooral klimmers die de tocht niet overleefd hebben. Honderden zijn het er. Record: acht doden op een dag, 15 in een jaar.

De Everest beklim je vanwege zijn hoogte met zuurstof. De lucht boven is te ijl. De Italiaan Reinhold Messner deed het eind jaren ’70 twee keer zonder zuurstof. Klimmen in de Himalaya is sindsdien erg vercommercialiseerd.Een Fransman landde gewoon met een helikopter op de top van de Mount Everest. Het Olympisch vuur was er, een blinde Japanner en nu wil een 13 jarige Amerikaan omhoog.
We leven in een idiote wereld en hopelijk beginnen de Nepalezen dat ook een beetje te vinden.

Gisterenavond, toen ik alleen door Kathmandu liep, snauwde iemand me toe: Fock off! Dat doe ik ook. Maar pas aanstaande maandag. En zonder motor. Die kan ik even niet meer zien.


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
Ontwerp:

(c) Copyright 2004 - 2009 by Studio R&D
Alle auteurs- en beeldrechten zijn voorbehouden en
mogen niet zonder schriftelijke toestemming voor welk doeleinde dan ook gebruikt worden
Zie ook de
disclaimer