[ Home ]  
 
 
 
DE MOTOR
KARAVAAN

 
 
 
Dagboek

NEPAL OVERLAND 2010

12 April - Door: Rob de Jong
44 graden

   

"Tis weer voorbij die mooie zomer," zingt Gerard Cox als we in ons hotel in Hamadan Iran zitten vrolijk door de luidsprekers van het bedrijf. Natuurlijk is het niet Gerard Cox die we horen, maar het deuntje dat op een saxofoon wordt gespeeld is wel hetzelfde.

Nederlanders en het weer, dat is een eindeloos onderwerp van gesprek en vaak van gekanker. Zomers zijn te kort; winters te nat; de herfst is te guur; de lente was alleen maar regen. Iedereen herkent zich hierin wel een beetje.
We willen graag mooi en droog en zomers weer, heerlijk om in te motorrijden. Ook wij op weg naar Kathmandu mogen niet klagen want met slechts 2 dagen regen in totaal is het scenario perfect te noemen.

Maar... Zo voelen wij dat niet. Voor vertrek had ik nog gekeken wat de gemiddelde temperaturen zouden zijn die we konden verwachten en die waren niet slecht: Redelijk fris in Turkije met ongeveer 12 graden en heerlijk weer in Nepal met een dagtemperatuur
van 23 tot 25 graden.
Maar geloof dus niet altijd wat je leest want de temperaturen zijn alleen maar aan het stijgen. Turkije was met 20 graden heerlijk, maar in Iran reden we
vaak in 30 graden of meer en vanaf Pakistan steeg het kwik naar 40 graden, met tot nu toe in Nepal de uitschieter met 44 graden. Wat is zo'n motorpak dan zwaar en vooral warm.

Ik zie rode gezichten in helmen geklemd en iedereen lijdt onder deze tropische deken. "Het is ongekend warm voor de tijd van het jaar," horen we overal, maar dat geeft nauwelijks verkoeling.
In de krant lees ik dat Pokhara, dat in de bergen ligt, 32 graden als dagtemperatuur heeft en het wordt in de groep gelaten aangehoord.

Als organisator kun je veel regelen maar het weer helaas niet. Toch zouden op dit moment veel mensen in de groep willen dat die mooie zomer echt voorbij was.

 


12 April - Door: Jan Kroeze
Naar Pokhara

Vroeg vertrokken in de veronderstelling dat de rit lang zou duren maar gaandeweg kwamen we erachter dat het mee zou vallen. Om drie uur aangekomen in het hotel.

Pokhara is vergeven van de hotels, je zit hier ineens blonde koppen rondlopen van Europeanen die hier trekkings naar de grote bergen hier in de buurt doen. Je kunt hier zelfs pizza en patat kopen, en of je daar dan minder diarrhee van krijgt?

Deze bergen bereiken een hoogte van 8000 km maar vanwege de heiigheid hebben we hier nog niets van gezien. Morgenvroeg gaan we met de motor naar boven om een glimp van de hoge rakkers te zien.

De reis naar Pokhara viel mee. Alleen al het geringe hoogteverschil van 1000m doet de temperatuur dalen naar 36 graden, voor ons een weldaad. Het was een weg met alleen maar bochten, niet als in de Alpen dat je zo af en toe een stukje hebt om bij te komen maar 150 km de ene bocht naar de andere. Het wegdek was gunstig dus ons hoor je niet klagen.

De ziekenboog van de groep is nog niet leeg. Vanochtend nog een plekje in de bergen gezocht om opgelucht daarna weer op de motor te stappen.
Onderweg zie je ook in de bergen dat de mensen veel halen uit hun eigen stukje grond. Als het te stijl wordt, gaan ze terrassen aanleggen en in de aankomende moesson zullen ze genoeg water verzamelen om de rijstvelden te bevloeien. Koeien, apen (bavianen) en grote gaten in het wegdek zijn de enige onvolkomenheden onderweg.

Foto Christ

Onderweg nog even geoefend om tot het volledige niets te komen, maar aan de foto kun je zien dat ik nog niet in Kathmandu aangekomen ben. Er wordt aan gewerkt.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
Ontwerp:

(c) Copyright 2004 - 2009 by Studio R&D
Alle auteurs- en beeldrechten zijn voorbehouden en
mogen niet zonder schriftelijke toestemming voor welk doeleinde dan ook gebruikt worden
Zie ook de
disclaimer