[ Home ]  
 
 
 
DE MOTOR
KARAVAAN

 
 
 
Dagboek

NEPAL OVERLAND 2010

8 April - Door: Jan Kroeze
India

   

Koeien zijn een verhaal apart in India, sinds lang vindt men de koe het nuttigste dier vanwege de melk, mest en urine.
Melk gebruiken ze om boter, yoghurt en room van te maken, urine halen ze medicamenten uit, net als Klazien, en de mest maken ze ronde koeken van die ze drogen en in hopen staelen die dicht worden gesealed met klei. Deze mest wordt later gebruikt als brandstof.

Foto Jan

Het werd als een eer beschouwd om een koe te verzorgen. Ik moet zeggen dat een koe aanrijden een misdaad is, maar als een koe niet naar zijn verzorger wil luisteren dan krijgt hij een tik met een stok.
Een Indier legde uit dat de koe vereerd wordt omdat het als enige levende wezen zijn jong zo goed behandeld dat er devoot mee moet worden omgegaan.Christ had al een oogje op een jonge koe maar een foto verder moeten we toch concluderen dat ze er niets van moet hebben.

Foto: Christ

Iedereen probeert een bedelmonnik of sadhu op de foto te krijdgen. Hoewel ze uit het leven gestapt zijn en bij de ashrams hun boodschap uitdragen, hebben ze niet zoveel rust dat ze stil voor zich uit starend zich makkelijk op de foto laten zetten. Geef ze ongelijk.

Groen blijft India nog steeds, de afwatering van de Himalaya hebben ze prima gekanaliseerd. Vanddag de route naar Bareilly, een industriestad in het noorden afgelegd, bij opnieuw 42 graden en veel wind.
De weg was dit keer redelijk goed en rustig dus was het goed te doen of het moet al zo zijn dat ik eraan wen.

Opnieuw iemand, dit keer Leentje in Agra achtergebleven met koorts en buikkrampen. Ongeveer de zesde die op zo'n manier een dag mist, we zien de anderen en Theo en Leen terug in Nepal. Jan vd W was zijn paspoort en visa kwijt maar na 2 dagen in Delhi is het weer voor elkaar. Mijn benen en oogleden, die door de hitte 6 keer zo dik waren als normaal met van die leuke zonneallergie-bulten zijn weer in normale positie teruggekeerd. Nepal zal rustiger en koeler en dus aangenamer zijn, hopen we.

 


8 April - Door: Christ van Liempd
Over India

Vaak is de Indiër zelf oorzaak van veel verkeersellende. Hij is in zijn hart onverschrokken en dwaas in zijn hoofd. Denk niet: Hij wacht wel. Indiërs komen altijd. De hele weg is van hem en van hem alleen. Een tegenligger schat in hoeveel plaats jij en jouw motor nodig hebben en de rest is van hem. Jouw plek is in het gunstigste geval een meter breed en als er een enigszins begaanbare berm naast de weg ligt is al het asfalt van hem. Dat lijdt elke dag tot tientallen angstaanjagende inhaalmanoeuvres. Vooral buschauffeurs kennen geen enkele schroom. Je gaat als motorrijder echt vrijwillig de berm in wanneer zo’n gevaarte met honderd en luid toeterend op je af komt.

Aan al die onrust hier kan ik maar niet wennen. Daarom is er voor mij geen rol als Indiër weggelegd. De vele aapjes hier maken wel wat goed. Ze zitten langs de weg, lopen over telefoondraden of zitten gewoon te zitten in bomen.


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
Ontwerp:

(c) Copyright 2004 - 2009 by Studio R&D
Alle auteurs- en beeldrechten zijn voorbehouden en
mogen niet zonder schriftelijke toestemming voor welk doeleinde dan ook gebruikt worden
Zie ook de
disclaimer