[ Home ]  
 
 
 
DE MOTOR
KARAVAAN

 
 
 
Dagboek

NEPAL OVERLAND 2010

3 April - Door: Jan Kroeze
De uitlopers van de Himalayas

   

In alle vroegte uit Amritsar vertrokken, zoeken om de juiste uitvalweg te vinden en op weg door het platteland wat hier wel erg vruchtbaar is. De tocht begon met achterband oppompen, loopt iedere keer alsnog langzaam leeg. Het verkeer in India is net als het aantal mensen per vierkante kilometer stervens druk, het schiet niet op. Heel veel met de weg bezig en veel omleidingen.

Na nog twee keer lucht in de achterband gepompt te hebben, de bergen richting Shimla bereikt. Ook hier druk verkeer. De anderen bleven wat achter tijdens het inhalen en omdat mijn band sneller leegliep ben ik maar doorgescheurd in de hoop Shimla te bereiken zonder opnieuw te pompen. Het compressortje doet het nog steeds geweldig.

Uiteindelijk in Shimla bleek bij navraag het waypoint van het hotel tot op 24 km niet te kloppen, het was nog licht dus dacht ik: "Gas!" Maar ik was midden in een grote bushalte en mijn achterband was opnieuw volledig plat. Dus pompen tussen honderd belangstellenden en verder.
Iedereen die ik vroeg wees in een richting waar het hotel moest liggen 24 km verder. Dus toch maar in mijn eentje de zandweg met kuilen en gaten gevolgd. Toen het donker begon te worden was er geen licht, huis, auto of wat dan ook te zien. Na een drie kwartier door een donkere bos gehobbeld te hebben dacht ik: "Het eerste licht van het eerste hotel is voor mij."

Bij het eerste licht was het, tot mijn stomme verbazing exact de ligging van het hotel. ingechecht, gedoucht, biertje en sms met de anderen van de groep. Die kwamen 3 kwartier later met een taxi over de stoffige weg volledig aan het eindje bij het hotel aan. Mijn band ondertussen weer plat. Morgenvroeg de binnenband er maar in.


M.b.t. de waypoints het volgende: Het is niet mogelijk een dergelijke reis voor te rijden en de hotels zijn dus vooraf niet bezocht. De waypoints die we hier en daar op het internet gevonden hebben komen van niet gecontroleerde bronnen en zijn vaak ook een grove schatting. Soms geeft het een stadsdeel aan, soms is het ergens op de straat gemeten in google earth.

Hoe met de waypoints (naast adressen, detail- en overzichtskaartjes in het routeboek) om te gaan is vóór en tijdens de reis meerdere malen uitvoerig overleg gepleegd en tot in detail tekst en uitleg gegeven. Dat een waypoint niet zou kloppen is dan ook niets minder dan een misvatting. Behalve dat het feitelijk ook niet mogelijk is dat een waypoint (anders dan door een schrijffout) fout is (het hotel kan hooguit op een andere plek staan), hebben ze (op één keer na) altijd gedaan wat ze moesten doen: De richting van het hotel aangegeven, zelfs als na een afstand van 350km blijkt dat er nog 24km te gaan zijn.


 

 
 
 
Ontwerp:

(c) Copyright 2004 - 2009 by Studio R&D
Alle auteurs- en beeldrechten zijn voorbehouden en
mogen niet zonder schriftelijke toestemming voor welk doeleinde dan ook gebruikt worden
Zie ook de
disclaimer